Rat viert zijn elfde verjaardag. Aan het einde van de middag vlieg ik met Zus naar boven. Zus heeft haar kasten opgeruimd. Ze is afgevallen en wil de te grote maten kwijt.
Of er iets voor Zusje bij zit? Zusje wil soms in een truitje zwemmen. Bij haar hoeft het niet allemaal strak omlijnd
In mijn kledingkast hangt een olijfgroene jurk die haar beter staat en ik vind nog een rok die mij te wijd is. We passen elkaars kleren en even is het alsof er beneden geen visite zit. Er daar geen twee zonen van mij en een dochter en zoon van haar rondlopen. Het is alsof we elkaars kleren lenen om uit te gaan.
We lachen om mijn pantykousjes, vanmorgen in de haast aangetrokken omdat al mijn zwarte panty’s ladders dragen: ‘Ik lijk wel een hoer,’ giechel ik met opgetrokken rok, de witte knieën bandeloos bloot boven de afknellende kousen.
Hoe vertrouwd onze lijven. Langs en om elkaar heen. Stiekem gluren we naar wie er slanker is. Mijn middel, haar polsen en enkels. In ondergoed en pratend over herinneringen die aan haar kledingstukken kleven, trekken stukken van ons leven voorbij. Ik houd een lavendelblauw truitje van haar aan. Slobberend over mijn zwarte shirt. Maar de kleur is kinderlijk klein. Andermans kleding dragen heeft iets van liefde. Iets van horen bijelkaar. In lavendel en olijf staan we zusterlijk voor de spiegel. Dan komt haar man de trap op en is de betovering verbroken.
0 Reacties tot “Betovering”