Als je mij opensnijdt zie je bovenstaande. Je moet dan langs de ingewanden, bloedvaten en beenderen heenkijken maar dan heb je ook wat: Een vrolijk getint doorkijkje. Tenminste dat dacht ik toen ik intuïtief mooi gekleurde wasblokjes uitkoos om met een strijkbout mijn innerlijk bloot te leggen. ‘Wat denk je zelf?’ vroeg de Energetisch Therapeut wiens open verschijning me naar haar stand had doen lokken. ‘Ik vind het positief ogen,’ was mijn eerste reactie. Mijn opgewektheid had me naar roze, rood, blauw en oranje doen grijpen. Maar we eindigden bij pijn. Weg schilderen of weg schrijven schijnt geen optie. Je mag namelijk best even hinken als je poten pijn doen van al die spijkers op de weg. Pas toen zag ik diep in het blauw een weggedoken figuurtje zitten. Ingekapseld. Versluierd in de schutkleur van schaamte.
0 Reacties tot “Ingekapseld”