Ik word zo ‘moei’ van het geloei om aandacht om de aandacht. Zoals zo’n Wilders die alleen zichzelf in het licht zet en daarmee een schaduw werpt over de samenleving. Nu is hij bezig Ayaan en van Gogh te overtroeven met ook een film. Wie zit er op die film te wachten? Niemand toch? Behalve meneer Wilders zelf. Hij lijdt aan het syndroom van c.a.t. ofwel; ‘chronisch-aandacht-tekort’ en is helemaal niet behept met het welzijn van ons land. Door het blaten blèren over een film-die-er-nog-niet-is in combinatie met de Koran krijgt hij aandacht uit het buitenland. Dat windt hem vast op. Kijk mij eens een belangrijk meneertje zijn. Dat soort meneertjes komen we vaker in de geschiedenis tegen. Die zo hard roepen dat iets/iemand/een-groep-mensen niet deugt zodat men erin gaat geloven. Voor die vuiligheid bestaat een net woord: Indoctrineren.
Liever wilde ik dat hij uitgelachen zou worden. Om zijn tunnelvisie. Wit gewassen wereldbeeld. Niet om zijn kapsel. Maar om wat er zich in dat slecht gekapte hoofd afspeelt. Werd hij maar grijs dan zou hij de nuances kunnen zien.
Al die quatsch in het nieuws. Alsof we de zwaarte niet aankunnen. Het journaal rept over Boer zoekt vrouw, een amusementsprogramma waarin stadse tutten denken dat het boerenleven bloeit van romantiek in plaats van keihard werken met je poten diep verzonken in de klei omdat het werk -de boer- nooit klaar komt, ook het boerenbedrog van Wilders krijgt maar media-aandacht. Ik op mijn beurt doe het weer op mijn blog. Is het nieuws? Nee. Het is steeds opnieuw gevoede oude onzin.
0 Reacties tot “Boerenbedrog”