Je breekt mij als je scherpe randen
blaast aan voet van vleugelglas,
scherven snijdt met wat je zegt;
het bijten in nooit gedichte wonden
Het steekt mij als een fleuret
in fragiel geknielde lieden,
nu je de lier in de wind slaat, liegt
jouw gelaat het licht der verschillen.
Recente reacties