Dagelijks bloggen is er niet meer bij. Ik ben gedichten aan het uitzoeken. Te beginnen met vier stapels:
1. goed
2. weg
3. twijfel
4. herschrijven
Heb ik de stapels gestapeld moet ik iedere dag iets aan één gedicht doen zodat ik over een poosje genoeg door-mezelf-goedgekeurde gedichten heb. Eerder al heb ik aan de redacteur beloofd ze uit te zoeken. Omdat ik inmiddels voldoende moet hebben voor een bundel(tje). Steeds stel ik het uit. Of begin maar zie door de bomen het bos niet meer. Ik vind het lastig om te bepalen waar de poëzie eindigt en de kitsch zijn intrede doet en omgekeerd.
Maar op een bepaald punt heeft het geen zin om maar te blijven schrijven. Dan moet je inventariseren. Om te zien wat je aan bruikbaar materiaal hebt.
Een gedicht vraagt om een hele pagina. Om ruimte. Die ruimte mag je niet vullen met leegte. Daar moet iets te zien zijn. Een schildering in woorden. En al die schetsen moeten of weg of uitgewerkt worden. Het is zoeken naar aangespoelde schelpen zonder breuklijnen. Naar de schelpen die eruit springen door hun net iets afwijkende vorm.
Recente reacties