Ik heb veel plaatjes geschoten. Snapshots waarin je stil zit, ligt of staat. Hier was je ziek. Zieke kinderen mogen met een dekentje op de bank. De beste herinneringen aan jou heb ik gek genoeg aan kinderziektes. Dan was je energie-level haast normaal en konden wij elkaar bereiken.
Mijn lievelingsfoto is die van het Griekse strand. Je had koorts maar dat wist ik nog niet. Fluweelzacht, met wit suikerzand bepoederd, lag je in mijn armen. Het donker van je bolletje stak mooi af tegen het felroze van mijn bikini. Een zeldzaam moment waarin twee armen afdoende waren om je af te sluiten voor de prikkel-rijke wereld om je heen.
Ik wist nog niet wat voor jaren er zouden volgen. Ik wist nog van niets. Had geen weet van aandoeningen die, zelfs al zou je onder alle dekens van de wereld op een bank kruipen, niet overgaan.
Laatst was ik net zo dichtbij als in Griekenland. We slenterden naar de kliniek en je had uit jezelf je arm om me heen geslagen.
Recente reacties