Proza en poëzie in visperspectief
Het was het vuil van de wereld waar
een ieder over viel en deed buigen
bij de beek met haar laatste water,
de spiegeling van de bergwand brak
in vier woorden:
‘Aan u het land’
zelfs de regen liet zich niet meer horen.
Zuur.
Aangemeld als . Afmelden »
Naam (verplicht)
E-Mail (wordt niet gepubliceerd)
Website
Hou me op de hoogte van nieuwe reacties via e-mail.
Thema: k2 door k2 team Blog op Wordpress.com. RSS Artikelen en RSS Reacties
0 Reacties tot “Brak”