The return of the filmflinter

filmpje: Regenbui (regel aanklikken)

Ik heb m’n spelendingetje weer terug en dan nu eentje met meer trucjes. Op mijn oude weblog plaatste ik regelmatig filmflinters (filmpjes zonder knippen/plakken op de webcam gemaakt met slechts 1 minuut speeltijd, ik kon alleen een beetje met licht goochelen en met scherpte en kleur) ter inkleuring van een gedicht. Dat was haast poppenkast spelen voor de webcam met filters in de vorm van velletjes papier, nylonkousen of het snel heen en weer bewegen van gekleurd glas.

Toen ik van mijn oude Windows laptop naar  Vista verhuisde, weigerde mijn oude Cam daar te spelen. Ik dacht ook wel klaar te zijn met filmpjes. Maar ineens begon ik het te missen. Ook het snel een foto kunnen knippen met de Cam om bij een logstukje te kunnen plaatsen.

Afgelopen donderdag installeerde ik een nieuwe QuickCam die geschikt is voor Windows Vista. Ik snoepte me een ongeluk aan al de effecten maarrrr…het online plaatsen was minder zoet, ik vloekte de dakpannen van de zolder: Waarom comprimeerde het filmpje niet vanzelf zoals bij die oude Cam en waarom kreeg ik die 9 MB niet lager en waarom verdomme ging het niet…iedere boerentrien kan toch een filmpje online zetten! Ik heb ongeveer alles driedubbel aangeklikt en binnenste buiten gekeerd en uiteindelijk werd mijn doorzetten beloond…vanavond kreeg ik hem op m’n weblog.

Ik had natuurlijk gewoon aan mijn nieuwe manuscript moeten schrijven doch ik speel zo graag. Als eerste flinter draag ik een gedicht voor dat ik schreef voor Poezie in het park; Klik bovenstaande link (regenbui) maar aan.

2 Reacties tot “The return of the filmflinter”


  1. 1 Marianne Notschaele 14, september, 2008 om 7:48 pm

    LEUK!!! Zo had ik me dat helemaal voorgesteld! ;) na een paar van je oude filmpjes gezien te hebben, maar dit is veel en veel beter, supermodern. Heeft Vista toch zo zijn voordelen als je verplicht moet moderniseren…
    Doei doei, Marianne

  2. 2 ingebak 14, september, 2008 om 8:07 pm

    Ik hik altijd enorm tegen veranderingen aan Marianne, schurk me liever zo lang mogelijk in mijn oude jas, maar eenmaal ingeslingerd zie ik dan toch de voordelen van de vooruitgang.

    Ik heb nog wel gesmokkeld met de muziek, die heb ik gelijktijdig opgenomen en ik heb geen gebruik gemaakt van uitfaden. Loslaten gaat in kleine stukjes ;-) !


Geef een reactie

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log Out / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log Out / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log Out / Bijwerken )

Verbinden met %s





Follow

Get every new post delivered to your Inbox.