Kip Koe Hooi

In het zondagochtendprogramma boeken zette Rob Wijnberg  uiteen hoe de vluchtige actualiteit en tijdloze filosofie samen op kunnen gaan. Elkaar zouden kunnen helpen. Boeken is een zeldzaam programma waarin een auteur de tijd krijgt om inhoudelijk zijn/haar boek aan een publiek te presenteren. Een verademing tussen al die hap snap interviewtjes waar een auteur voortdurend onderbroken wordt als hij te veel uitwijdt of niet de richting opgaat die de interviewer zich wenst. De interviewer wordt vaak vergezeld door een soapy of musicalster, voetballer of haarstylist die zich in het gesprek mengen met rare kreetjes en verder een beetje mooi zitten te wezen. Maar dit terzijde. Ik dwaal af.

Om het verschil in denken van China en Amerika aan te tonen, en zo te laten zien dat communicatiestoornissen tussen die twee machten bij het oplossen van problemen begrijpelijk zijn, kwam Wijnberg met een onderzoeksvraag.

Aan zowel Chinezen als aan Amerikanen werd het volgende rijtje voorgehouden met de vraag: Welke twee horen bij elkaar?

KOE KIP HOOI

O, dacht ik. Simpel. Dat moet zijn de koe en ‘t hooi want de koe moet eten wil ze niet voortijdig omvallen, ik mis alleen nog wel het water. Ik luisterde naar Wijnberg die uitlegde wat het onderzoek had uitgewezen. Amerikanen zeggen: De koe en kip horen bij elkaar, want dat zijn dieren. Chinezen zeggen: De koe en het hooi horen bij elkaar, want zij kijken naar het grote geheel. Mijn eigen antwoord laat zien dat ik schijnbaar denk als een Chinees. Alles in het geheel plaatsen en niet zo gericht op louter het individu. Bij een andere vraag over vissen in een vissenkom (beschrijf wat je ziet) keek ik ook al als een Chinees.

Dit is maar een klein onderdeel uit zijn boek Nietzsche en Kant lezen de krant , na het tv-gesprek bedacht ik dat dit boek verplichte kost zou moeten zijn voor al de regeringsleiders. Vooral die van hier in ‘t Westen.