De arts heeft geen handen meer vrij en vraagt of ik de schaar uit de verpakking wil halen waarmee er in mij geknipt gaat worden. Zo draai ik ook de potjes met vloeistof voor haar open. Er wordt mij nog net niet gevraagd of ik het onderzoek zelf wil doen.
Met een beetje verbeelding ben ik weer de kleuterjuf die scharen uitdeelt en lijmpotjes opendraait. Mijn knipsels worden in de potjes gedaan. Rozerode waterpotjes voor de kwasten. Ik kijk recht voor mij uit en denk aan buiten. Aan straks lekker op de fiets weer naar huis. Aan een kopje thee. Aan de stamppot andijvie die ik voor vanavond heb gepland en aan een wasje draaien. Aan heel gewone dingen. En dan is het klaar. Bijna laat de assistente aan de balie de potjes uit haar handen vallen. Ik zeg: ‘Kijk uit, anders moet alles weer overnieuw.’ Ze verstopt zich snel achter het computerscherm.
Ik besluit om over twee weken zelf te bellen naar de uitslag. Dan houd ik het in eigen hand.
0 Reacties tot “Handwerk”