Een eierschaal rond mist, zo omsluit
mijn schedel flarden vruchteloos geheugen
Langs de oever vind je opgehoest teer
en als de dagjesmensen verdronken zijn
ziet het zwart op hun verloren veren
Zou ik mij een schim in ochtendschemer
herinneren, die een eerste kievitsei raapt,
leven roekeloos voor de voeten weg kaapt?
Liever beroof ik mij van loze gedachten,
achter draadgaas vanuit mijn gezichtsveld,
in gevangenschap van een grijze massa
Nevel is de geboorteplaats van sterren.
Gedicht voor radio-uitzending van 28 december 2011.
Kom ik ik hier terecht en lees ik dit.
Hai Eddie,
Toevallig ben ik vandaag ook even op je weblog langs geweest…om wat van je wonderlijke teksten door te wandelen…