Onaangeraakt

Mijn lichaam herinnert zich water, branden aan zon,
aai van wind, zacht duizendguldenkruid langs huid

Het herinnert zich geen later, vergeten waar geraakt,
rottende spitskool op het land valt niet te verteren

Maar soms, gewoon op een stoel of op de grond
of over straat, laat het zich weer weten.

Geef een reactie

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log Out / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log Out / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log Out / Bijwerken )

Verbinden met %s





Follow

Get every new post delivered to your Inbox.